BİRLEŞTİREN SEVGİ, PARÇALAYAN ÇATIŞMA
Empedokles doğadaki değişimlere dört kök maddenin birbirine karışması ve ayrılmasının yol açtığını gösterdikten sonra, geriye hâlâ cevaplanması gereken bir soru kalmaktadır: Bu maddeler neden bir araya gelip yeni bir yaşam oluşturuyor. Ve bir karışım, örneğin bir çiçek neden tekrar dağılıp gidiyor?
Buna yanıt olarak iki farklı kuvvetin etkide bulunması gerektiğini söylemişti Empedokles. Bunlara sevgi ve çatışma adını vermişti. Şeyleri birleştiren sevgidir, parçalayan ise çatışma. (47-48)
··
62 Gösterim
5 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Son derece katılmakla beraber yine de bir ayrıntı yakaladım; parçalanmalar/dağılmalar her zaman çatışmanın ürünü, bir araya gelmeler de her zaman sevginin sonucu olmayabilir... Bu yüzden bir araya gelmelerin mutsuzluk, dağılmaların ise mutluluk getirmesi olasıdır. En azından biz insanların dünyasında! Doğadaki/evrendeki durum ise ayrı ve insanların dünyasındakinden daha da mükemmel işleyebilir bu sistem!
Okumalarımdan aklımda kalan çok sevdiğim bir söz vardır; bu alıntıyı anlamaya ve anlamlandırmaya yardım edebilecek:
“Herhangi bir durumda ya SEVGİ ile hareket ederiz ya da KORKU İle” (????????)
Birleşme ve bozulma sonuçlarını ortaya çıkaran faktör olarak bir de “gereklilik” ve de “zaman” yok mudur? 🤔
Gereklilikle birlikte oluşum ve dağılmalar ortaya çıkabilir; ister sevgiyle ister çatışma etkisi ile olsun…
Bir de zaman… Ya da süre diyeyim… Hani her şeyin bir ortaya çıkma (doğum) ve bozulma (ecel) anı vardır ya! Burada zaman etki edici ve belirleyici bir faktördür.
Diye düşündüm, düşünüyorum.
BİLGELİK-HİKMET
Bence şeyleri bir araya getirmede ve dağıtmada bilgelik, sevgi ile birlikte çalışır çünkü sevgi bütün oluşum ve dağılmaları tek başına açıklayamaz. Ama buna rağmen bilgelik, sevgi ile de çelişmez/çelişmemelidir. Temelde sevgi olmalı! 🤔 Diye düşündüm.
“Anaksagoras da bir bakıma düzeni sağlayan ve insanları, hayvanları, çiçekleri ve ağaçları ortaya çıkaran bir kuvvet tasavvur etmiş, bu kuvvete ruh veya akıl (nous) adını vermişti”
(Sofi’nin Dünyası; Sf.49)