Kitabı gerçekten beğendim.
Günümüz distopya kitaplarında(genelde genç yazarlar) çoğunlukla konu ; ergen yaştaki karakterlerin etrafında şekillenir. Bu durum benim için biraz sıkıcı oluyor okurken. Hemen hemen aynı olaylara, farklı karakterlerin aynı tepkiyi vermesi; tekrara düşmek veya kötü bir remake film izlemek gibi...
Karanlık zihinler kitabı ise bende bu hissiyatı yaşatmadı. Okurken sıkılmadım, tam tersine kitap karakterleriyle özdeşleşmenizi sağlayacak kadar yalın ele alınmış bence. Yazarın üslübü kitabın dünyasını betimleme ve tasfir edebilmesi açısından yalın ve açık.
Kitaba yapılan yorumlara bir bakma fırsatım oldu. Çocukların çok küçük yaşta bir yere kapatılıp; dış dünyayla iletişimsiz,eğitimsiz,bilinçsiz büyütülmesi sonrası Ruby'nin kaçtıktan sonra dış dünyada karşısına çıkan şeyleri zihinsel olarak bilmesi ( radyoda çalan şarkının ve sanatçısının ismini bilmesi gibi örnekler) bir kaç okuyucunun kitabı tutarsız bulmasını sağlamış.
Ben şahsen kitapta hikayenin işlenişi ve karakterlerin tepkilerinde bir tutarsızlık göremedim.
Ayrıca kitabı okurken fonda BrunnuhVille albümlerini bitirdim. Güzel bir ikili oldular tavsiye ederim.
Serinin 2. Kitabına hemen başlayacağım çünkü 1. Kitap çok kritik bir noktada bitti.
Karanlık Zihinler kitabını merak edenler bence biran önce kitabı alıp başlamalı :))
EDİT1; Kitaptaki Zu karakteri bana, Stranger Things dizisindeki Eleven karakterini anımsatmakla kalmadı. Yaşattı. Zu'yu okurken gözümün önünde sürekli Eleven hareket etti
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.