I, RobotEdebiyat
Ben Robot İthaki'nin bilimkurgu klasikleri serisinde okuduğum 15. kitap oldu. Isaac Asimov'un bundan önce birkaç kısa öyküsünü okumuştum, bilimkurgunun üç büyük üstadından biri olarak addedilen yazarın yakın zamanda yeni baskıları ile okumayı planladığım Vakıf Serisi için uygun bir geçiş olacağını düşündüğümden bu kitabına öncelik verdim.
Eser toplamda 9 kısa öykünün toplamından oluşuyor ki, farklı zamanlarda yazılmış olmalarına karşın bu öyküler robotların gelişimi konusunda kronolojik bir bütünlük içinde, birbirinin devamı şeklinde sunuluyor. Öyle ki ilk öyküde dilsiz bir dadı rolüne sahip bir robottan, sonraki öykülerle olağanüstü yeteneklere sahip, hatta sahip oldukları büyük veri işleme kapasitesi ile insanlığın geleceğini öngörme ve kurgulama yetkinliğine sahip varlıklar haline gelmelerine şahit oluyoruz.
Isaac Asimov robotlara ilişkin eserlerini kendisinin belirlediği, 3 temel kanun çerçevesinde kurguluyor. Bunlar;
"1. Robotlar, insanlara zarar veremez ya da eylemsiz kalarak onların zarar gelmesine göz yumamaz.
2. Robotlar, Birinci Kanunla çakışmadığı sürece insanlar tarafından verilen emirlere uymak zorundadır.
3. Robotlar, Birinci ya da İkinci Kanunla çakışmadığı sürece kendi varlıklarını korumak zorundadır."
Kitaptaki kısa öykülerin neredeyse tümü bu kanunların önceliği konusunda bir şekilde ikileme düşen, aklı karışan ya da ilk kanunun son derece baskın önceliği sebebiyle, sıra dışı koşullarda beklenmedik tepkiler veren robotlarla ilişkili olarak yazılmış.
Kitap sade bir dille kaleme alındığından ve olaylar açık bir şekilde işlendiğinden, bilim kurguya aşina olmayanlar için akıcı ve keyifli bir başlangıç olabileceğini düşünüyorum. Kitapta, varlığını sorgulayan peygamber kompleksli robotun öyküsü ile, kaybolması emredilince kendini aynı model robotların arasında başarıyla gizleyerek insanlara saç baş yolduran robotun hikayelerini büyük keyifle okuduğumu söyleyebilirim. Bununla birlikte öyküleri ve içindeki sınırlı sayıdaki karakteri yüzeysel bulduğum için puan kırdım. Açıkçası su gibi akan bir kitap oldu, ama beni içine çektiğini ya da karakterlerde pek bir derinlik olmadığı için herhangi bir özdeşleşme hissettiğimi söyleyemem. Kitap biraz senaryo ve olay odaklı ilerliyor ki, bu yönden yaratıcı olduğunu -özellikle yazıldığı tarihler düşünülürse- ve başarılı bulduğumu söyleyebilirim. Asimov'un bu denli başarılı ve beğenilen bir yazar olmasında sanırım hikayesini olay odaklı aktarırken, heyecan verici ve merak uyandıran bir üslup kullanıyor olmasının, ancak bunu yaparken lafı dolandırmadan açık ve sonuç odaklı aktarıyor olmasının etkisi var.
··
158 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.