Güzel bir İstanbul gününden hepinize merhaba
Yerli edebiyatta en sevdiğim yazarlardan Sabahattin Ali'nin (milyon defa söyledim ve söylemeye devam edeceğim) Canım Aliye, Ruhum Filiz kitabı ile sizlerleyim. Açık söylemek gerekirse bu kitabı aralıksız ve kısa bir sürede okumadım. Sindirerek ve içselleştirerek, her üzüldüğümde, her umutsuzluğa düştüğümde, her kendimi yalnız hissettiğimde biraz biraz okudum.
Daha çok öyküleri ve romanları ile ön plana çıkmış Sabahattin Ali'nin bu kitapta kendi ağzından 1935-1948 yılları arasında eşi Aliye Ali ve kızı Filiz Ali'ye yazmış olduğu mektupların derlemesini görüyoruz. Sayfanın sol tarafında Ali'nin kendi el yazısı ile yazılmış Osmanlı Türkçesi mektuplar yer alırken, sayfanın sağ tarafında ise Latin alfabesi ile bizlere sunulmuş. (Osmanlı Türkçesi okuyabildiğim için el yazılarını orijinal haliyle anlayabilmek beni ayrı bir heyecanlandırdı)
Bu mektuplar sayesinde O'nun nişanlı Sabahattin Ali, eş Sabahattin Ali, baba Sabahattin Ali kimlikleri ile tanışıyoruz. Eserlerinde işlemiş olduğu o "mutlak aşk" olgusunun aslında nasıl da güzel bir sebebe dayanarak ortaya çıktığını bu mektupları okuduğunuzda siz de en az benim kadar iyi anlayacaksınız.Bu kadar sebepsiz ve koşulsuz sevmeyi işleyen birinin bunları hissetmeden yazmış olması düşüncesi benim zaten kabul edemeyeceğim bir şey olurdu. Mektupların naifliğini, kelimelerin nasıl da özenle seçilerek yazıldığını gördüğümde içim tarifsiz bir mutlulukla doldu.
Mektuplarında aynı zamanda kızı ve eşinden ayrı geçirdiği günlerini, maddi-manevi karşılaştığı güçlükleri, dönemin içinde olduğu siyasi olaylara bakış açısını görecek ve O'nu çok daha yakından tanıyacaksınız.
Kitaptan en sevdiğim, yüreğimi en kıpırdatan satırları sizlerle paylaşmak istiyorum.
Aşkla, sevgiyle kalın.
·
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.