Sartre 20.yüzyılın filozoflarından hiç kuşkusuz.Ama bu kitap ruh halimi değiştirdi.
Okuyamıyorum.Tahrik ediyor,kafa karıştırıyor.
Her okuduğum cümleden sonra saatlerce düşünüyorum.Kendini okutmayan,hayatımı bulandıran kitap Bulantı.Kağıt kalem elimde ders çalışır gibi felsefe okuyorum adeta.Bir kez daha okumalıyım ya da biraz Sartre ve varoluşçuluk çalışmalıyım.
Kitap bir kasabada 30’lu yaşlarında,yalnızlığı seven,bir otel odasında yaşayan tarihçi Roquentin’in günlüğü.Varoluşunun anlamsız boşluğunda bulantı içinde bir insana dönüştüğünü ankatıyor önce.Sonra bedeni ve ruhi dönüşümlerini melankolik bir şekilde anlatıyor.Anlattıkları hep sokaklar,zamanının çoğunu geçirdiği kahve ve kütüphane.Kaldığı otelde ne yaşadığını,ne olduğunu hiç anlatmıyor.Ev olarak görmediğindendir belki de.Evi ve bir eşyasının olmamasını da özgürlüğe bağlıyor ama bundan şikayetçi de sanki.
“İnsanlar evlerindeler şimdi,onlar da ışıklarını yakmışlardır.Bir şeyler okur,ara sıra pencereden gökyüzüne bakarlar.Onlar başka türlü yaşlanmışlardır.Babadan kalma bir eşyanın,mobilyaların arasında yaşayıp giderler,her biri birer anıdır,armağandır.Asma saatler,madalyalar,portreler,
deniz kabukları,şallar.
Dolaplar pılı pırtıyla,şişelerle,gazetelerle doludur.
Her şeyi saklamışlardır.
Geçmiş,mal sahibinin bir lüksüdür.
Ben geçmişimi nerde saklayayım.
Onu koyacak bir eviniz olmalı.
Gövdemden başka bir şeyim yok benim,yapayalnız bir adamım ben,anılar üstümden geçip gider.
Ama yakınmamalıyım,özgürlükten başka bir şey istememiştim.”
Parası var,patronu yok,karısı yok,çocukları yok,bir derdi yok,sadece var. Ve varolmaya devam etmek için hiçbir nedeni yok.Böyle bir düşünce kitabı Bulantı.Bir öyküsü yok,bilindik romanlar gibi değil.Bütün anlatımlar varoluşçuluk düşüncesini anlatıyor.Felsefe severler okusun mutlaka.
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.