Öncelikle kitabı okurken kesinlikle tüm dikkatinizi kitaba vermeniz gerektiğini düşünüyorum. Rüyada mı yoksa gerçek hayatta mı; geçmişte mi yoksa günümüzde mi dediğiniz anlar olacaktır. Sadık Hidayet bir nevi bu kitapta okuyanla dertleşiyormuş gibi hissettim. Yalnız ve hayatından son derece sıkılan bir adamı dinliyormuş hissine kapıldım. Yaşamayı sevmeyen birisi; öyle ki kitabın bir yerinde “ tek tesellim ölümümden sonra yok olmaktı. Tekrar yaşamak fikri beni korkutuyor ve yoruyordu” diyor. Değersizliğini sık sık dile getiriyor. “Herkesin bir yıldızı var gökyüzünde. Benim yok” diyecek kadar umutsuz ve değersiz hissediyor. Okurken, aklıma sık sık Kafka geldi. Kafka gibi yazmış, Kafka gibi düşünmüş, Kafka gibi hissetmiş… Beğenerek okuduğum bu kitabı ilerleyen yıllarda tekrar okuyacağımı düşünüyorum. Sizlere de iyi okumalar.
·
138 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.