Puan vermedi·152 syf.··Beğendi
· Sanki Âşıklar bir halka oluşturmuş, Ebu'l Ferec Abdurrahman da dizini kırıp eline kağıdı kalemi almış, Âşıklar söylemiş o yazmış gibi.. Kitabın tadını size böyle anlatabilirim sanırım.
Okudukça âlemde en kıymetlinin Allah Aşkı olduğunu biraz daha idrak ediyorsunuz biiznillah. Kitapta okuduğum İbn Ömer'in şu duası artık dualarımda inşallah: "Yârabbi, Senin sevgini benim için en kıymetli şey kıl, korkunu da benim en korktuğum şey kıl!" ❤
Gönlü güzellerin hâllerini okudukça böyle Âşıklarla bir arada olmamak burkuyor insanı. Ama İbn Atâullah El- İskenderî'nin şu sözü teselli oluyor:
"Nerde yeryüzün adımları arasında dürüldüğü (tayy-ı mekân yapan) insanlar? Nerede veliler? Nerede hakiki erler?" demeyi bırakıp da, "Ne oldu bizim basiretimize? Üstü başı pisliğe bulanmış bir adamın sultanın kızına göz atabilmesi mümkün mü?" de! (Gelin Tâcı kitabından) ❤