Anlaşılmamak Nietzsche için önemli bir şey. Sanıyorum ki kendisini, anlaşılmamakla gurur duyan bir filozof olarak tanımlayabilirdi. Belki de tanımlamıştır bilmiyorum. Bu girizgâhı "ben kendisini anlamadım" demek için yapmadım. Tam olarak anladığımı da söyleyemem ama beni bazı önemli konuları düşünmeye sevk ettiği kesindir. Anlamadığım yargılarını, örneklerini biraz daha araştırıp tam olarak anlayacağım ve hatta buna başladım bile.
Bu eserdeki tüm fikirlere katılmamakla birlikte üzerinde düşünmeye değer şeyler olduklarına beni ikna etti. Ki bence bir filozofun yapması gereken en önemli şeylerden birisi budur. İnsanlığın bir miras olarak biriktiregeldiği sofistike polemikler, yeni ve çığır açıcı tazelikler ister. Bu tazelikler bazen öze dönüş, bazen düz hatta dümdüz bir bakış açısı ile olur. Bazen de tazeliğin hakkını vererek yepyeni, el değmemiş bir fikirle yapar bunu filozof. Yazar bu eserinde bunların hepsini yapıyor.
Ama Nietzsche'de sık karşılaşılan bir durum burada da karşımıza çıkıyor. Bir filozofun sırf başkalarından farklı bir şey söylemiş olmak için konuşma ihtiyacı... Kendisiyle çelişme yoluyla anlaşılmama isteği... Baştaki girizgâhı bunları söylemek için yapmıştım. Elbette eserin sınırlı yerlerinde ve aslında çok da rahatsız etmeden bunları yapıyor yazar. Hatta bile isteye ironi katmak için yapıldığını düşündüğünüz kısımlar da bence başarılı.
Toplamda değerli bir polemik olduğunu düşünüyorum. Okunması, irdelenmesi, modern insan tarafından güncel olarak da her dönemde ele alınması gerektiğini düşünüyorum.
·
386 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
