Kapitalizmin EleştirisiFelsefe-Düşünce
Bir Fransa düşünün ki; 1789 Fransız Devrimi' ni gerçekleştirmiş, insan hakları denilince akla ilk gelen ülke. Fakat yine de dönemin Fransa' sında günde 18 saati bulan çalışma süreleri mevcut. Yazar da bu noktadan hareketle esasında kapitalizmi eleştiriyor. Bu kadar çok çalışan insanların aslında bolluk ve refah içinde yaşadıkları mantıken düşünülebilir. Ancak kitaptaki betimlemelere bakınca bu denli ağır şartlarda çalışan insanların yoksulluk ve sefalet içinde yaşamaya devam ettiklerini, ekonomik şartlarında en ufak bir düzelmenin dahi olmadığını, aksine emek sömürüsüne daha açık hale geldiklerini, kısacası modern çağın köleleri olduklarını görüyoruz. Tabi bu denli aşırı çalışmak ister istemez bir arz fazlası meydana getireceği için tüketimin nasıl artırılacağı sorununu da beraberinde getiriyor. Bu nedenle de kapitalizm hem üretimin devamlılığını sağlayabilmek için gerekli olan ham maddeyi temin etme hem de üretilen ürünlerin tüketiminin sağlanabilmesi için yeni pazarlar bulmayı kendisine hedef haline getirmiş bir sistem olduğundan dolayı doğal bir sonuç olarak sömürgecilik yaratılmıştır. Yani aşırı üretim doğası gereği zorunlu bir sömürge sistemine gebedir.
Yazara göre günde 3 saatlik bir çalışma süresi verimli sayılabilecek bir çalışma için fazlasıyla yeterlidir. Böylece insan günün geri kalanını sevdiği şeylere ayırabilir. Yani özetle; mühim olan ne kadar çok çalışıldığı değil, ne kadar etkili ve verimli çalışıldığıdır.
·
181 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.