Usta kalemin karanlık dünyasıEdebiyat
Dostoyevski'nin en ünlü eseri Suç ve Ceza. Eser ününü sonuna kadar hak ediyor, ama şahsen benim en sevdiğim hatta sevdiğim bir klasik roman değil. Yazar karakter çözümlemesi konusunda bu romanda çığır açmış. Ana karakter Raskolnikov ile okuyucu sanki birleşiyor ve ana karakter ne hissediyorsa okuyucu da onu hissediyor. Elbette bu husus her nitelikli romanda yaşanan bir şey ancak Dostoyevski bu eserde bu birleşimi o kadar ustaca yapmış ki Raskolnikov dünyanın en kötü şeyini de yapsa, en iyi şeyini de yapsa ona hak veriyorsunuz. En azından onu anlıyorsunuz. Niçin öyle davrandığını biliyorsunuz. İşte tüm bunlar ve daha pek çok ustaca planlanmış detaydan ötürü Suç ve Ceza yazıldığı dönemin çok çok ötesine gidebilmiş ve daha da gidecek olan bir roman.
Benim niçin sevmediğime gelecek olursak, Dostoyevski'nin "Yer altından notlar", "Budala" ve belkide daha pek çok romanında olduğu gibi bu roman da fazla karanlık. İnsan pek de mutlu olmadığı bir dönemde bu romana başlarsa duygu durumu çok daha kötüye gidebilir. Mutlu olduğu zamanlarda okuyunca da bu pozitif durum romanın sonuna doğru giderek negatif olabilir. Yazar, bu denli bir etki yaratabildiği için bile dünyanın en iyi yazarları arasında sayılabilir, sayılmalıdır da. Sadece, ben bu kadar karanlık, insanın ve hayatın kötü tarafını gösteren romanlardan hoşlanmıyor da olabilirim. Tolstoy'un iyimserliği, bunu eserlerine yansıtması bana çok daha cazip gelmiştir her zaman. Bence bu iki büyük Rus yazar hayatın iyi ve kötü tarafını çok başarılı bir şekilde okuyucuya aktarabiliyor. Tolstoy iyi tarafını, Dostoyevski ise kötü tarafını ...
·
120 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.