Ege soley'den sakin ve yakın kitaplarının ikisini de okumuştum ve bu kitabı kesinlikle kaçıramazdım. İnsan gitmek ister bazen bu kadar ciddi bir hayat yaşamak istemez. Benim içimde yıllardır olup duran çırpınan da bu. Herkesin gıptayla baktığı mesleğim benim için bir zindandan ötesi değil. Kendimi içinde çürüyor gibi hissediyorum. Başka bir şey yapmak istiyorum ama beklentiler o kadar fazla ki kimse daha aşağısını kabul etmeyecek sanki ve kısılıp kalma hissi asla geçmiyor. Ege kendisine biçtiği rollerin hepsini geride bırakarak ansızın parise gitme fikrine uyanıyor. Ve bunu da gerçekleştiriyor. Kendisini hayata bağlayacak tüm kökleri geride bırakıp sıfırdan başlıyor. Ben de aslında sıfırdan başlamak üzereyim. Bildiğim her şeyi tüm şemsiyelerimi geride bırakmak. Egenin yolculuğu bana da ilham oldu. Korkularım var mı evet var ancak motivasyon kaynağım ummadığım bir aşk. Ege Paris'te kendisini birden çiçekçilere ilgi duyarken buluyor. Normalde hayatında çiçeklerle haşır neşir olmamış ama bir çekim hissediyor orda çiçekçilere. Çiçekçi çırağı olmak da aslında düşündüğümüz kadar kolay değil okulu var bir hiyerarşisi var aşırı ilginç. Ama çıraklık belgesi fransızlar için her zaman bu şekildeymiş. Okuduğum birkaç kitaptan da hatırladığım kadarıyla çıraklık ve kalfalık başlıbaşına statü Fransa'da. Egenin yolculuğunu parisin her köşesinde adımlayarak izliyoruz.
Tasarım yine harika. Seviyorum böyle ilginç kitap kesimlerini ve içinde çeşitli yazı tipleri barındıran kitapları.
·
129 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.