"ya gerçekten de yaşamam gerektiği gibi yaşamadıysam, bilinçli seçtiğim yaşamım yanlışsa."
"En büyük acılarımızı ancak çocukluk anılarımız bir nebze olsun yatıştırır"
Sıradan bir adamın sıradan bir ölümü ancak Tolstoy’un kaleminden bu kadar güzel anlatılıp bir klasiğe dönüşebilirdi.
Beni o kadar kitabın içine çekti ki İvan İlyiç'le birlikte adım adım ölüme yürüdüm.
Tolstoy'a kitap bitince küçük bir sitem ediyorsunuz, neden yüzlerce sayfa daha yazmadığı için.Bu kitap insanın seneler sonrasında bile hiç değişmediğinin en açık örneği.
Bitirdikten sonra iç sesiniz kendinizden çok konuşacak..
Hey İvan İlyiç sarılmak istiyorum sana.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.