Fahrenheit 451 -Ray Bradbury
Fahrenheit 451 -Ray Bradbury “Espri yapmadığım halde gülüyorsun ve anında yanıt veriyorsun. Sana ne sorduğumu durup düşünmüyorsun hiç.” s.28 “Tabii, iyi olacak. Zararlı maddenin hepsini buraya, bavulumuzun içine koyduk; artık ona zarar veremez. Dediğim gibi, eskiyi çıkarıp yeniyi koyunca iş tamamdır.” s.35 “Sen orada değildin, görmedin,” dedi Montag. “Bir kadının yanan bir evde kalmasına yol açtıklarına göre, kitaplarda bir şeyler olmalı… hayal edemeyeceğimiz bir şeyler; orada bir şeyler olmalı. İnsan bir hiç uğruna kalmaz.” s.72 “Beni rahat bırak,” dedi Mildred. “Ben bir şey yapmadım.” “Seni rahat mı bırakayım! Bu çok güzel, Ama kendimi nasıl rahat bırakabilirim peki? Rahat bırakılmamıza gerek yok. Aslında arada sırada rahatsız edilmemiz gerek. En son ne zaman gerçekten rahatsız oldun? Önemli bir konuda, gerçek bir konuda?” s.73 Onları yanmaz verilerle dolduracaksın, ‘gerçekleri’ boğazlarına tıkıştıracaksın, Öyle ki kendilerini tıka basa doymuş ama onca veri sayesinde kesinlikle ‘zeki’ hissedecekler. O zaman, düşündükleri hissine kapılırlar… Hareket etmedikleri halde hareket ediyormuş gibi hissederler. s.82 “‘Bir arkadaşlığın tam olarak hangi anda kurulduğunu bilemeyiz. Nasıl bir kap damla damla dolarken, son bir damla kabı taşırıyorsa; aynı şekilde, Bir dizi iyilik arasından en az biri kalbi doldurup taşırır.’”* -James Boswell s.93 Kitap: Gulliver’ın Gezileri -Jonathan Swift Belki kitaplar bizi mağaradan biraz olsun çıkarabilir. Belki hep aynı, lanet olası, çılgınca hataları yapmaktan alıkoyabilirler bizi! s.95 “Kitapların hindistancevizi veya yabancı bir diyardan gelen bir baharat gibi koktuğunu biliyor musun? Küçükken onları koklamaya bayılırdım. Tanrım, Bir zamanlar öyle çok güzel kitap vardı ki… biz onları bırakmadan önce.” s.104 kitaplardan bu kadar nefret edilmesinin ve korkulmasının sebebini şimdi anlıyor musun? Onlar hayatın yüzündeki gözenekleri gösterir. Rahatına düşkün insanlar balmumundan aya benzeyen, gözeneksiz, tüysüz, İfadesiz yüzler ister yalnızca. s.105 “Kendini kurtar, boğulursan da en azından kıyıya doğru gittiğini bilerek ölürsün.” s.108 Cehaletini gizlersen kimse sana vurmaz ve asla öğrenmezsin. s.128 Kitap: Melankolinin Anatomisi -Robert Burton ‘Gözlerini mucizelerle doldur, hayatı on saniye sonra ölecekmişsin gibi yaşa, ’ dedi. ‘Dünyayı gör. Fabrikalarda üretilen veya bedeli ödenen herhangi bir rüyadan daha fantastiktir o.’ s.185 Gruplara ait olmaktan hep korkmuşumdur. Demokrat, cumhuriyetçi, komünist, faşist veya… sadece tam bir Amerikalı olmak istemiyorum. Olabildiğince kendim olmak ve benim ne düşündüğümü keşfedip ortaya çıkarmak, sonra da onu mantık çerçevesinde değerlendirmek istiyorum. Ve ne düşündüğümü görmek istiyorum. s.197 Kitap: Kendi şarkım -Walt Whitman Macbeth -w. Shakespeare 20.07.2021
ithaki yayınları·Kitabı okudu
Felsefe-Düşünce
··1 alıntı·
113 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.