Merhaba herkese iyi bayramlar,
Uzun bir zamandır inceleme yazamıyorum. Oysa kitap bu dünyada hakkında konuşulabilecek belki de en güzel şey. ilk incelemem sineklerin tanrısı olacak. Elimde bayağı süründü desem yalan olmaz. Sembolik bir anlatımı var, kapağa bakınca herhalde bir çocuk kitabı diye aldanıp başlamamla sürüntünün başlaması bir oldu. Artık bitsin diye elime aldığım günlerde bir şeyi fark ettim. Hiçbir şey öylesine diye yapılmamalı. Yani yapılmış olsun diye yapılan bir iş hiçbir zaman yapana arzu edilen keyfi vermiyor, bereketi de olmuyor. Hâl böyle olunca araya biraz zaman koydum ki alegorik anlatıma sahip eserler zihnen dinginlik istiyor anlaşılmak için yani kafanız fazlaca doluysa kitap keyif vermekten çok zul olur. İkinci kez elime alışımda zihnen oldukça rahattım ve okurken keyif aldım. Ama aklımda hâlâ oturmayan bir şeyler vardı ki o konuyu da çevirmen Mina URGAN kitabın sonunda yazdığı son söz ile aydınlığa kavuşturdu.
Kitaba gelecek olursak çocukların sandığımız gibi safi masum olmadıklarını, içlerindeki iyi ile kötünün daima bir savaş hâlinde olduğunu yazar farklı bir kurgu ile dile getirmiş. Açıkçası çocuklara bakışım biraz daha değişti. İnsan daima içindekilerle savaş hâlinde o yüzden çocuklar ile iletişim kurarken onlarda hangi yan ağır bassın istiyorsak ona göre muamele etmemiz gerekiyor. Çocuktur bilmez dediğimiz anda ilk yenilgi başlıyor.Onlar her şeyin farkında tıpkı biz büyükler gibi.
Birinden korkunca ondan nefret edersiniz ama boyuna da düşünüp durursunuz onu. Kendi kendinizi aldatırsınız; aslında kötü değildir dersiniz. Ama onu görünce tıpkı nefes darlığına tutulmuş gibi olursunuz, soluk alamazsınız.
S.111
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.