Norveçli yazarın tek bir çizgide ve tek bir tempoyla yazıma başlattığı kitabın yazarlık serüveni kısmı okuyucuyu kitabı bir köşeye bırakmaya zorlayabilir. Ama sabredip biraz daha devam ettiğinizde, olaylara esrarengiz bir hal aldırma çabasına girdirilmesiyle tekrardan kendisine çekecektir sizi.
.
.
İnsanın zorunlu hallerinin aslında kişinin tercih edebilir durumlarından ibaret olduğunu kahramanın iç dünyasında konuştuğu hayali arkadaşıyla sohbetinden anlamak mümkün. "Bunu yapmak zorundayım.", "Doğru olan bu." ya da "Toplum bunu normal karşılar."dedikten sonra uygulamaya soktuğumuz her durum aslında bizim tercihimizdir. İçimizde bir şey bunu istiyordur ve yapmışızdır. Bay Singer da bu tercihini kaliteli bir şekilde sürdürmüş, hayatına bu tercihiyle şekil vermiştir.
.
.
Ana karaktere büyük saygı duyduğumu söylemek isterim ama yardımcı karakterleri biraz daha tanıyabilmek isterdim. İsterdim istemesine de yazar da bunu kitabında ana karakterin bile yardımcı karakteri tanıyamadığını belirterek okuyucunun bu konu üzerinde çok durmamasını istemiş olacak herhalde.
.
.
📽Farklı bir teknik, ritmi çoğu zaman aynı notalarla oluşturulmuş bir melodi misali ilerleyen anlatım ile ne boğan ne coşturan, belli noktalarda kendinizi bir senfonin en can alıcı üst notasında hissettirip, korna seslerinin içine atıp kaçıveren bir konu ile yazılmış T. Singer .
.
.
Ben de kalan...
Üvey denilenle aranda o kelimeyle oluşmuş bir uçurum oluşuverir. Can demek kan demek değildir. Can dediğin o an canın olur aslında. @ilkaycabiryorum
.
·
946 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.