Schopenhauer’e göre “bütün aşklar, istedikleri kadar uçarı, tensellikten, dünyevilikten uzak, ayakları yerden kesin görünsünler, sadece cinsel dürtüde temellenirler.” Bu tanımlamadan sonra ilk olarak dikkatimi çeken, Schopenhauer ve Freud arasındaki benzerlik oldu. Onlara göre; irade-bilinçdışı dürtü bağlayıcıdır. Bu bağlayıcılığın hakimiyet alanında bilinç ve aklın etki ve önemi, ikinci düzeye düşer. Schopenhauer aşkın, bilincin ve aklın etkisinden uzakta temellendiğini, asıl amacın ve hedefin farkında olunmasa da belirli niteliklere sahip bireyler üretme yani türe hizmet etmek amacıyla gerçekleştiğini savunur.
Bu irade-metafiziği modeli içinde türe hizmet uğruna, iki ayrı cinsten insanların aşık olacağı insanda aradığı özelliklerden bahsetmekte ve “bu gerekliliğe göre, en erkeksi adam en dişi kadını arayacaktır ve de dolayısıyla her birey, cinsellik düzeyi kendisine uygun olan bireye yönelecektir.” ifadelerine yer vermektedir. Bu ifadelere destekleyici olarak benim de katıldığım şu açıklamaları yapmaktadır, “Kadınların, bir erkeğin aklına, kültürlülüğüne âşık olduklarını ileri sürmeleri, budalaca, gülünç bir iddiadır; ya da bu yozlaşmış bir varlığın fantezisinin, hayalinin ürünüdür. Bu nedenle, sıklıkla, çirkin, budala ve kaba bir insanın (erkeğin), iyi yetişmiş, eğitimli, zihinsel yetenekli, akıllı ve sevimli bir adamı kadınlar karşısında saf dışı ettiğini görürüz.”
Schopenhauer’in görüşlerine katılır mısınız bilemiyorum ancak kitabın ilk başında büyük kavgalar ettiğim bu adam beni ikna etmeyi büyük ölçüde başardı. Bir ifade vardır ya hani bizim toplumumuzda “evlilik aşkı öldürür.” deriz. Ben bu ifadeyi “türe hizmet (çocuk) aşkı öldürür.” Olarak düzeltmek istiyorum.
·
181 Gösterim
1 Yorum
ne freud ne de schopenhauer haklı benim gözümde. ikisinin de görüşünü kesin bir şekilde reddediyor ve onları kınıyorum :) nasıl aşkı sadece cinselliğe ve üreme ihtiyacına indirgeyebilirler. hiç âşık olmamışlar mı acaba. ya da hiç bir kadını bedeninden öte kendisi olduğu için sevmemişler mi. çok tuhaf.
Abdullah
Gönderi Sahibi
Merhabalar, yorumunuza saygı duyuyorum hatta incelememde de bahsettiğim gibi kitabın ilk başında Schopenhauer ile bu konuda baya ters düştüm ancak kitabı sindire sindire ve kendi mantık süzgecinizden geçirerek okuduğunuz takdirde büyük ölçüde katılıyorsunuz. Schopenhauer aşkın varlığını reddetmiyor sadece kökenin, irademiz dışında cinsel dürtüde temellendiğinden bahsediyor. Hatta kitapta bolca Shakespeare, Goethe, Chamfort gibi yazarların aşk ile ilgili alıntılarına yer veriyor. Kitabı okumanızı tavsiye ediyorum, olur da bir gün okursanız lütfen tekrar yazın.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.