Büyük kalabalıkların ortasında ,insan denilen sosyal mahluk kendi.. Kendi iç dünyasının mahbusu halinde, şifasız bir yalnızlığa mahkum. Bu.. bu egosantrik (Ben merkezci) insan telakkisi, bütün aşkları anlaşmazlığa düşüren ve kine çeviren ters bir disiplin doğurmuştur. Yalnızım, evet herkes yalnızdır, yalnızız. Bunun geçen asırdaki edebiyatı çok zengin. Hatta unutulmuş bir temadır. Fakat unutulması halledildiğini göstermez. Bütün ihtilaflarımızda yalnızlıklarımız çarpışıyor. Hatta kendi kendimizle mücadelelerimizde bile kendilerimiz çünkü "kendi" var içimizde birbirine karşı yalnızdır.