·480 syf.··Beğendi
···Okunma: 05 Temmuz 2021 23:04 Dostoyevski evrensel bir yazar. Bütün insanlara hitap ediyor. Zaman kavramını aşmış biri. Bundan 1000 yıl önceki zamana da hitap eder 1000 yıl sonraki zamana da.Tolstoy onun için “Onun kalemini Tanrı kullanıyor.” demiştir. Gerçekten de öyle.
O çok yönlü birisi. Büyük bir psikolog, büyük bir öğretmen ve büyük bir yazar. Öğretmen çünkü kitapta bir sürü şey öğreniyorsunuz ve ufkunuz genişliyor.
Bir sürü psikolojik tahlilleri var.İnsan psikolojisinde ayrımına vardığı şeyler çok ince ve fark edilmesi zor olan şeyler. Bu kitabı okuyanların kurması gereken cümle bence şu: Dostoyevski bizi bizden daha iyi tanıyor.
Kitaptaki her cümle anlamlıydı. Bazılarını anlaması zordu. Ama zor güzeldi de.
Yazarın kendisi gibi kitap da çok yönlüydü. Dost’um her karakter üzerinden farklı düşünceleri anlatıyordu. Bu da onun çoklu bakış açısı olduğunu kanıtlıyor. Çoğu insanın hayata baktığı pencere tektir ama onun birden fazla penceresi vardı bence. Bunu karakterlerini açıklayarak kanıtlayabilirim: İvan Tanrı’ya inanmayan ortanca kardeşken, Alyoşa kendini dine adamış Tanrı’ya inanan küçük kardeştir. İki karakterin düşünceleri de beni tatmin etti. Bunu bu şekilde anlatmak kolay değil zannediyorum. Çatışan fikirleri bir arada sunmak.
Onu okuyup anlamak için nitelikli okuyucular olmak gerek diye düşünüyorum.
Karamazov ailesi birbiriyle sürekli çatışma halinde olan bir aile. Farklı üç kardeşin psikolojilerini anlatan bu kitap, oldukça ağır bir dille yazılmış. Bir sürü karakter vardı ve hepsinin düşüncesi bana bir şey kattı. Peder Zosima öğütler veren ve insanı rahatlatan bir rahip. Gruşenka tehlikeli bir kadın. Büyük kardeş Dimitri ve baba Fedoroviç, Gruşenka için savaşan iki aşık. Alyoşa sevgi timsali olan küçük kardeş. İvan Tanrı’ya inanmayan ve bana kendini sevdiren ortanca kardeş. 2. kitabı merak ediyorum.
Çok donanımlı bir kitaptı. Okumalısınız bence size çok şey katar zaten Dostoyevski’nin zirve romanıdır.