Kalabalıkların arasında yalnız kalan, kendini ötekileştiren insanların daha iyi anlayabileceği bir kitap. Üniversite okumak için yeni bir şehre gelen Berger; kendini çocukluktan beri işe yaramaz, silik birisi olarak görür. Kız kardeşi dışında kadınlarla iletişimi pek yoktur.
Hayatta hiçbir şeyin onun için önemi kalmamışken on üç yaşlarındaki bir kız çocuğunun yakalandığı kızıl hastalığı ile hayatı anlam bulur. Bırakmak istediği öğrenimine - Tıp- dönmeyi ister. Mesleğinin getirisiyle işe yarar olduğunu görmek onu güçlü kılar ve mutlu eder.
Benim en sevdiğim nokta da burası oldu. İşe yarar olmak. Hayatta amaçsız ve boş yaşamamak. Hayat bakış açımızı değiştirdiğimiz yerden yeniden şekillenir. Kendimizi silik, değersiz birisi olarak görürsek öyle olur ve o şekilde yaşarız. İlk önce kendimize inanmalı ve değer vermeliyiz ki hayatta yaşayacak bir gayemiz olsun. İnsanların çirkin söylemlerini bir kenara itip içinden geleni yapmak, başkalarına yararlı olmak... Duvarlar örerek mutlu kalamayız. Ördüğümüz duvarları yıkmalı, kabuğumuzdan çıkmalı ve akıp giden hayata " Ben de varım. " diyebilmeliyiz.
Çünkü hayat çok kısa ve bunun için geç kalmış olmayı istemeyiz değil mi?
·
471 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.