Adım Jean Valjean ben bir kürek mahkümuyum.......Bir insanın hayatının bir ekmeği çalmasıyla nasıl değiştiğini, Jean Valjean ile görmeye çalışalım. Başta suçlayabiliriz onu, hatta hakaret bile edebiliriz. Ama kimsenin aklına neden çaldı diye sormak gelmez.
İnsan üzerinde bir yük oluşturan ve suça meylettiren bir ten taşır ve ona boyun eğer. J. Valjean o insanlardan birisiydi...
Cezaevine ağlayarak giren Valjean duygularıni kaydetmiş olarak çıktı. Şimdi ise o toplumu yüreğinde mahkûm ediyordu . Peki cezasını çeken bir insana neden hâlâ suçlu gibi bakarız, neden damgalarız onu? J. Valjean hapisten çıktıktan sonra toplum onu kabul etmedi, ve dışladı. Çünkü bir sarı kartı vardı.
Kendisi bu duruma şöyle karşılık verecekti :
Her yolu denedim kimse beni kabul etmedi
Tekrar ceza evine gittim içeri almadılar, bir köpek kulübesine girdim köpek beni ısırıp kovdu, açık havada yatmak için tarlalara gittim adeta gökyüzünde yıldız yoktu.
Ve Valjeanin hayatına bir insan dokundu onu tamamen değiştirdi. Unutmayalım kötü tarla yoktur, kötü çiftçi vardır.
Valjean zaman içerisinde zenginleşti eski isminden ve hayatından eser kalmadı. O da insanların hayatına dokunacaktı. O insanlardan birisi de kötü yola düşmüş Fantine ve kitabın sonuna kadar Valjeanla yolculuk edecek Cosette adında küçük bir kız çocuğuydu.
Cosettenin gözünün önünde büyümesi Valjeanin en büyük mutluluğu olacaktı, ancak Cosettenin zamanla büyüyüp Marius adında birine aşık olması ise mutsuzluğunun başlangıcı olacaktı.
Valjean her şeye rağmen Cosettenin mutluluğu için kendi mutluluğundan vazgeçip eski bir evde yaşlanmış halde ölümü bekleyecektir.
Valjeanin ölümü dramatik bir olay. Tüm hayatı gözünün önünden geçer.
Ve Cosettesi son anına yetişecektir. Valjean şöyle diyecek " Ah evet bana ölmeyi yasakla. Kim bilir belkide kabul ederim"
ÖLMEK BİR ŞEY DEĞİL, YAŞAMAMAK KORKUNÇ! ..........
·
185 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.