Puan vermedi·68 syf.····Okunma: 05 Ağustos 2021 19:41 uzun zamandır kitaplığımda bekliyordu, bugün okudum. okuduktan sonra incelemelere göz attım, arkadaşlarımla konuştum ve birçok kişinin aksine ben bu kitaba direkt aşk öyküsü demenin yerine çocukluğundan beri bir adama takıntılı olan bir kadının platonik ve hastalıklı bir aşka dönüşünün hikayesi demeyi tercih ederim.
“Sana beni asla tanımamış olan sana” diye başlayan, kitabın ilk yarısında yüzde tebessüm oluşturan, masum, saf ve çocukça olan bir hayranlığın, zaman içerisinde evrilerek, büyük bir saplantıya dönüştüğünü görüyoruz. Kitap her Zweig kitabı gibi kısacık olmasına rağmen tüm duyguları sonuna kadar hissettiriyor hatta okuduktan sonra uzun uzun baktırıyor. kitabın 1 cümlelik özeti niteliğinde bir alıntıyla incelemeyi bitiriyorum;
"Ve sanırım beni ölüm döşeğimden çağırsan, birden ayağa kalkıp sana gelecek gücü bulurdum."