Heeeerkese Selamlaaaar!
Yineeeeğ bir Camus klasiği ile Bismillah diyelim.
Kitap bir tür monolog şeklinde ilerlese de her seferinde karşıdaki kişilerin de konuşmasını, karşıdan bir ses bekledim, ama sadece bekledim. :))
Felsefe de Albert Camus denince akla başkaldırı gelir. Bu kitabında da insanın kendine karşı başkaldırısını, öz eleştirisini anlatmış. Farklı meslekler yapmış bir kahramanımız var ve hayat eleştirisini barda tanıştığı birine anlatıyor.
Benim değinmek istediğim, farklılık olshn istediğim nokta şurası ki..
Kahraman aslında ilk mesleğini papazlık sonrası avukat ve yargıçlık olarak bir çok meslek yapıyor. Hristiyanlığı az da olsa bilen biri fark edecektir.
Papaz olmasına rağmenAvukatlık yaptığı sıralarda kendi inançlarının dışına çıkıyor. Bir tür bunalmışlık, sıkılmış ve sevmeme sebebinden ötürü.
Demek ki bir işi severek yapmak ve nefret ederek yapmak veyahut o iş üzerindeyken duygu kontrolünü sağlamadan yapmak kişiyi kendi inançalrının dışına çıkarabiliyor.
Bir iş yaparken aslında o işin özünde kendi benliğimizi de şekkillendiriyoruz diyebilirz..
Okuduğunuz için teşekkürler.
•
Albert Camus'u sevsemde bu kitabı pek hoşuma gitmedi. Belirli dersler çıkarmak için okunabilir.
~ Huzurla Kalın ~
··
129 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.