Dünyaya getirmeyi düşünmediğim çocuğuma, bunu neden yaptığıma dair bir cümlelik güçlü savunmam şöyle: Bana ne kadar büyük bir minnet borcun olduğundan hiçbir zaman haberin olmayacak.
··
4.451 Gösterim
6 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Belki de en güzeli, elinde hayatını güzelleştirme fırsatı olmayan çocuklara ebeveyn olup onlara ışık olma cesaretidir
Saygıdeğer yazarımız 
Lev Tolstoy der ki;
"Yoksa hep, bu mutsuz çocuklara kötülük etmişim gibi hissederdim kendimi. Dünyaya gelmedikleri sürece, hiç değilse mutsuz değillerdir. Oysa mutsuz olurlarsa bunun suçu sadece benim olacak."
Lev Tolstoy der ki;
"Yoksa hep, bu mutsuz çocuklara kötülük etmişim gibi hissederdim kendimi. Dünyaya gelmedikleri sürece, hiç değilse mutsuz değillerdir. Oysa mutsuz olurlarsa bunun suçu sadece benim olacak."
Senin günahların ona geçiyor uğraş uğraş çözcem diye en çok bundan korkuyorum ben. Kendisi olmasına izin vermek kadar zor bişey yok. Vallahi insanlar umursamıyor ama oturup düşündüğün zaman kendinden dünyaya insan sunup onu doğru kıvama getirecek cesaretin olmalı.
Kız arkadaşımın net bir kuralı vardı, hiçbir şekilde bu ülkede çocuk sahibi olmamak, ben de kızım olsun istiyordum, netice de o göçtü, ben de giderim heralde, kızım resmen turizm aktivitesiyle dünyaya gelicek
Amerikan vatandaşı olsun istemiyorum, Sadece iyi büyüsün isterdim, daha ortada çocuk fln yok zaten :D gene de teşekkür ederim
Reklam
Valla güzel bir düşünce, ama ben yine de küçük mini mini bir kız çocuğum olsun isterdim :D