Demet
@BirDemetMavi
Gökyüzünün rengine,
Mavi rengine..
Âşığım ta gençliğimden.
1476 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
Tanımadığım bir şehirde gece vakti gezerken pencerelere bakarım. Bir evin ışığı yanıyorsa, duvarlarında bol kitap varsa; "Bu bizden biri" diye düşünürüm.
Onun hangi milletten olduğu, ne iş yaptığı, kadın mı erkek mi olduğu hiç önemli değildir. Aynı kabileden olduğumuz duygusu uyanır içimde. Kapıyı çalsam o insanla kitaplar sayesinde diyalog kurabiliriz. Kitap okumayan, kitaba hayatında fazla yer vermemiş biriyle ne konuşabilirim ki?
-Alıntı
İyilik de, kötülük de bizim yaradılışımızda. Benim için ne düşündüklerini hiç önemsemiyorum artık, ben ne düşünüyorum, budur önemli olan benim için.
Sayfa 47
Eve kapanıp kalmakla insan değiştirmek istediği bir dünyayı değiştiremez.
Sayfa 39
Kendisine bir lütuf olarak bahşedilen bir ömrü bilinçsizce israf edip durmuştu.
Sayfa 33
Ben yaşlandım artık, ölümü bekliyorum, ölüm nedir biliyor musun? Önünde sonunda çalacağımız tek hakikat kapısı, bizi bir yaradan var, yaradanın emriyle gene kendisine dönüşümüzdür ölüm, bir saha ölmemek üzere dönüşümüzdür ona.
Sayfa 18