Daha önce Tolstoy’dan Hacı Murat ve İnsan Neyle Yaşar kitaplarını okudum. Ama Tolstoy’u İnsan Neyle Yaşar kitabı ile tanıdım. Ahlaki değerlendirmeleri çok hoşuma gidiyor. Bu kitapta da öyle. Kahramanımız İvan İlyiç. Çeşitli memuriyetlerde görev almış, sıradan bir hayat sürmüştür. Fakat yakalanmış olduğu hastalık ona zorlu bir süreç yaşatır. Bence kitabın özü de burada. Hasta yatağındaki bir adamın ölüm ve yaşam arasında mekik dokuması. Yaşadıklarımız... Gerçekler... Bilinen gerçeklerin gerçekliği. Bana göre İvan İlyiç, ölümü ile yeni bir hayata gözlerini açıyor. Bunu son demlerini yaşarkenki düşüncelerinden yola çıkarak söylüyorum.
Ölüm ve ölüm korkusu beşer olan varlık için çok zor bir durumdur. Hatırlamak bile istemez. Ama ne tuhaftır ki ölüm anı, hayatımız boyunca görüp duymak istemediğimiz hakikatleri de gün yüzüne çıkarıyor.
Keyifli okumalar.