ahtapotokur nobellaAhtapotokur
‘Kendimi yaşlı ve yorgun hissediyorum, uyumak istiyorum. Bu günlerde ne zaman fırsat bulsam uyuyorum ve gönülsüzce uyanıyorum. Uyku artık şifa veren yaşamsal güçleri geri getiren bir banyo değil, bir unutuş, yok oluşa her gece hafifçe bir dokunuş gibi.’ sf.37
#nobella (#nobelokumaları) etkinliğimizin bu ay ki yazarı 2003 Nobel Edebiyat Ödüllü, Güney Afrikalı yazar John Maxwell Coetzee.
Nobel akademisi, 63 yaşındaki Coetzee 'nin ödüle eserlerinde "analitik zeka ve verimli diyaloglarla yabancılaşmayı anlattığı" için layık gördüğünü belirtmiş.
Ben henüz bir üniversite öğrencisiyken bu ödül sayesinde yazarın ismini ilk kez duymuştum. Edebiyat çevrelerinden de akademinin kararına ilişkin pek çok yorum yapıldığını anımsıyorum. Sıcağı sıcağına ilk okuduğum eseri #utanç oldu ve çok beğenmiştim. İkinci eseri, canım #nobella grubumuzla okuduğumuz #Barbarları Beklerken oldu.
Yalan yok, yazarın ilk romanlarından olan Barbarları Beklerken (1980), Utanç (1999) kadar beni etkileyemedi. Başlangıçta olaya/duruma dahil olmak oldukça çaba gerektirdi. Coetzee problemli karakterleriyle ünlüdür ancak bu karakterler bende maalesef sempati uyandıramadı. (Sadece problemsiz karakterleri seviyor değiliz elbette!) Ancak her bir karakterin neye hizmet ettiği açık seçikti ve romanda kuru kalabalık yoktu) Yaşlı adam/genç kız ilişkisi utanç kitabında da olduğu gibi çok başarılı işlenmişti. Romanda sunduğu hayali imparatorluğu ve 1970ler Güney Afrikası arasındaki benzerlikler etkileyiciydi. Dünyanın bütün coğrafyalarında yerli ırklara yapılan baskılar ve zulümler çok yaralayıcı bir şekilde işlenmişti.
Tabii ki size kitabın özetini sunmayacağım, bir zahmet kendiniz okuyuverin, son zamanlarda bunu yapan hesaplardan tamamen uzak durduğumu da belirtmek isterim.
Bu akşam 20:30 da Coetzee’ yi ve Barbarları Beklerken’ i konuşacağız.
Çıkın çıkın gelin!
·
183 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.