Charles Bukowski - Ekmek Arası Kitap YorumuEdebiyat
Sosyal medyada yıllardır özlü sözlerini bol bol gördüğümüz Charles Bukowski… Uzun zamandır kitaplarını okumak istiyordum ve sonunda onun bir kitabını okuyabildim. Kitabın adı “Ekmek Arası”. Yazarın otobiyografik romanı. Eserin yazarın hayatını birebir mi yoksa kurmaca-gerçek karışımıyla mı anlattığı hakkında net bir bilgim yok, fakat yazarın hayatının üniversite yıllarına kadar olan dönemi hakkında oldukça önemli ayrıntılar içerdiği okuyunca net bir şekilde anlaşılıyor. Bu sebeple Bukowski’yi tanımak için çok uygun bir eser olduğunu düşünüyorum.
Charles Bukowski bu eserinde çocukluğunu; ilkokul, lise, üniversite yıllarını; bu dönemler içindeki pek çok anısını gerçekçi bir şekilde bizlere sunmuş. Bunu yaparken sözünü esirgemeden, allayıp pullamadan gerçekçi ve çoğu zaman da sert, argolu bir üslupla anlatıyor bizlere hayatını. Zaten kendisinin de karakteri, mizacı böyle bir yapıya sahip. Ta çocukluk döneminden başlayan bunalımlı ve pek çok yönden sağlıksız hayatı, ileriki yıllarda da onun karakter ve mizacına fazlasıyla etki etmiş araştırdığım ve okumuş olduğum bu eserden anladığım kadarıyla. Şunu da belirtmeliyim ki bu zamana kadar okuduğum kitaplar içerisinde en argo dolu kitap buydu sanırım. Ama bu tabi ki beni kitaptan ve yazardan soğutacak kadar bir boyuta gelmedi. Çünkü her yazar bir olamaz, her yazardan aynı üslubu bekleyemeyiz ve okuma çeşitliliği açısından böyle bir kalemle, yazarla tanışmak beni kesinlikle mutlu etti. Ha sevmeyen olabilir, böyle bir yazarın ve üslubun kendisine uygun olmadığını söyleyebilir okur, bu da onun kendi kişisel fikridir. Orası ayrı mesele.
Kitabın daha ilk bölümlerinden itibaren oldukça etkilenerek okudum. Kimi yerlerde çok üzüldüm, kimi yerlerde bol bol güldüm. Bir çocuğun büyüyene kadar başından geçenleri sıkmayan bir dille okumak bana keyif verdi. Bukowski eserinde kendisine Henry Chinaski adını vermiş. Henry küçük yaşlardan itibaren babasından nefret ederek büyüyor. Bu nefret kimi anlarda babasını öldürme isteğine kadar varabiliyor hatta. Babası oldukça hayalci bir insan, zengin olmak isteyen birisi. Ve böyle bir şey gerçekleşmediği halde kitabın kimi yerlerinde babasının zenginmiş gibi tavırlar takınması gözümüze batmıyor değil. Bir örnek verecek olursak, Henry kendisi gibi yoksul çocukların okuduğu bir okula gitmek istiyor, fakat babası onun zengin çocuklarının okuduğu başka bir okula zorla gönderiyor. Henry’nin oldukça sinirine dokunan bu tip durumlar onun ileride oluşacak karakterini de doğal olarak kötü bir etkiyle şekillendiriyor. Ve tabi üstüne değinmeden geçemeyeceğim dayaklar… En küçük hatasında babasından gördüğü bu şiddet de Henry’nin babasından nefret etmesinin en büyük nedenlerinden. Yediği dayakları anlatırken yaşadığı duygular, düşüncelerindeki vuruculuk beni kitabı okurken etkileyen en önemli noktalardan birisi oldu. Ailenin çocuğuna karşı göstermiş olduğu her türlü davranışın, sözlerin, tavırların, çocuğun yerine alınan kararların ve bunun gibi daha birçok şeyin çocuğun pek çok yönden gelişimine, ileride oluşacak olan karakterine, duygu, düşünce ve hayal dünyasına nasıl da önemli bir etkisi olduğunu anladığım kitaplardan biri oldu Ekmek Arası.
Henry kitabın birçok yerinde hayata, insanlara, devlete ve daha pek çok şeye eleştiriler yapıyor. Kendisini insanlardan soyutluyor da tabii. Ailesinden, arkadaşlarından, kızlardan, eğlencelerden, etkinliklerden ve daha birçok şeyden uzak tutuyor kendini. Onun tek istediği yalnız kalmak, kafasını dinlemek…
Aslında bu kitap ve Henry karakteri hakkında söylenebilecek çok şey var ama ben bu kadarını söyleyebiliyorum şimdilik. Herkes bu kitaptan farklı çıkarımlar yapabilir, farklı duygular yaşayabilir okurken; ve tabii bu nedenle de herkesin kitap hakkındaki yorumu değişkenlik gösterecektir doğal olarak. Benden bu kadardı, sağlıcakla kalın…
·
1.205 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
