İlk incelememi bu kitap ile yapmazsam başka hiçbir kitapla yapamayacakmışım gibi geliyordu. Yarım saat önce bitti kitap ama hissettirdikleri hâlâ son sayfadaymışım gibi, son sayfadaki karların altındaymışım gibi.
Öyle hüzünlü bir kitap ki, 'Artık biter, değil mi?' dediğimiz bir sürü sıkıntıdan geçiyor Kenan ama bittiği gibi yenisi başlıyor, hepsi de Kenan'dan bir parça alıp götürüyor, bitiriyorlar Kenan'ı. Canım Kenan. Ve canım Sado. Babasından geçen acı kaderin peşini bırakmadığı canım Sado, aynı acıyı iki defa yaşayan Kemanî Kenan'ın Kemanî oğlu... Kalbimin ta orta yerine bir çuval dolusu hüzün bırakıp gittiniz. Gidin, hikayenizi başkaları da okusun, öğrensin, kim bilir belki bir gün yine birileri 'Akşama kemanı kap gel.' der, baba oğul 'Uzayıp giden o tiren yolları' nı söyler, çalarsınız... Hoşça kalın.
··
1.993 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kitabı az önce bitirdim ve şaşkınlık hüzün birbirine karıştı sado beni mahfetti gerçekten. Yorumunuza da bayıldım yüreğinize sağlık
