Beklemesini onlar kadar bilen yoktur. Peki, kimdir onlar? Hasta çocuklar…
Peyami Safa’nın Dokuzuncu Hariciye Koğuşu romanının adsız kahramanı da onlardan biridir. Çocuk yaşta, bacağına musallat olan bir hastalıkla mücadele eder. Sayısız doktorla görüşür, çare arar; ancak her seferinde ona söylenen aynıdır: Stresten uzak durmalı, kendini güçlü tutmalıdır. Fakat hayat, bunu ona mümkün kılmaz. İçindeki korku ve belirsizlikle mücadele ederken hem ruhen hem bedenen daha da zayıf düşer.
Peyami Safa, kendi gençlik yıllarında yaşadığı acıları kahramanına nakşederek, bir hastanın iç dünyasını benzersiz bir üslupla anlatır. Okur, kahramanın umut ve umutsuzluk arasında gidip gelen ruh halini iliklerine kadar hisseder. Bazen küçük bir mutluluk ışığı belirir, bazen de hayat acımasız bir darbe indirir.
Tanpınar’ın ifadesiyle Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, “acının ve ıstırabın yegâne kitabıdır.” Safa’nın satırları, hastalığın sadece bedeni değil, insan ruhunu da nasıl yıprattığını gözler önüne serer. Roman, yalnızca bir hastalık öyküsü değil, aynı zamanda kaderin insan üzerindeki kaçınılmaz ağırlığını anlatan güçlü bir eserdir.
··
4.333 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.