Guermantes’a OvguEdebiyat
Kitabin ismi Guermantes’a Ovgu olsaymis da yadirgamazdim herhalde. Ozellikle de Mme de Guermantes’a bircok kisi tarafindan dizdirilen sayisiz methiyeyi gordukten sonra. Tanik oldugumuz bunca ovgunun yaninda, yazarimiz icin onceden bildigi efsanevi Guermantes ismi gozlerinin onunde yikiliyor ve sonra o muhtesem satonun tuglalari birer birer konup bastan yaratiliyor. Ben de oncesinde hayal ettigim insanlari, yerleri deneyimledigimde daha onceden hissettigim o esrarengiz buyunun bozulmasini cok kez yasamisimdir. Bir balon gibi sisirilmis sosyete insanlarinin, o unvanlarin altindaki kisiliklerinin patlatilmasini gormek gercekten ilgincti. Kitaba baslarken sosyete dunyasiyla alakali oldugunu bilmeme ragmen bu kadar unvanla ve isimle karsilacagimi tahmin etmemistim. Bu yuzden kitabi okurken milyonlarca gordugumuz dukler, dusesler ve prensesler okumayi zor hale getiriyor ve akisi tikiyor. Bunun yaninda kitapta serinin geri kalanindan farkli olan bir sey daha var. O da
Proust’un o zengin betimlemeleri ve sayfalarca suren cumleleri diger kitaplara nazaran cok daha az. Bence bu yuzden bircok kisi Proust’un diline alistigini ve kitabi daha rahat bitirdigini soyluyor. Kitabin benim icin de hizli ilerledigini soyleyebilirim ama zevk acisindan ayni seyi soyleyemeyecegim. Baslarda bu zevki korumus olsa da davetlere gittiginde (ki kitabin buyuk bir kismi yemek davetlerinde geciyor) insan kalabaligindan o betimlemeleri goremiyorsunuz. O yuzden ilk iki kitapta aldigim zevk burada daha az ancak cok fazla ismi ve baglantiyi tanimis oluyorsunuz ki muhtemelen bircogu da ileriki kitaplarda karsimiza tekrar cikacak.
·
620 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.