Bir Miktar Spoiler İçeren Bir İnceleme Oldu Aman Dikkat!İnsan
Merhabalar. Bu kitabı ve eleştirilerini sürekli görüyordum. Kitabı ya inanılmaz sevenler ya da tam anlamıyla nefret edip yerenler vardı. Özellikle bu kitaba merak duymamı sağlayan Kazıklı Maria adlı sevdiğim YouTube içerik üreticisi oldu. Kötü kitapları inceleme serisinde Fi'ye de yer verdiğinde lâkin devamını getirmediğinde okuma ihtiyacı hissettim neden kötü buldu bu kitabı diye. Kitabı tarafsız bir şekilde okumuş birisi olarak söylüyorum ki kalitesi yerlerde olan, edebî olarak hiçbir değeri olmayan nefret edilesi onlarca belki yüzlerce kitap varken Fi'den bu kadar nefret etmek ve yermek haksızlık gibi geldi bana. Üstelik birtakım okuyucular gibi Grinin Elli Tonu’yla da bağdaştıramadım birkaç seks sahnesi dışında. Yani tamamen abartıldığı gibi cinsellik üzerine kurulu bir kurgusu yok. İnsanın kendine yaşam kılavuzu yapacak kadar olmasa bile gerçekten kaliteli olduğunu düşüyorum.
Kitap detaylarına gelecek olursam…
Kitaptaki karakterlerin abartılılığı beni çok yordu. Mesela Can Manay’ın ülkede en sevilen kişilerden olması anlaşılır lakin her kadının onunla herhangi bir yerde birlikte olabilmek için her şeyi feda edebilecek potansiyelde olması; Duru'nun mitolojideki tanrıçalar gibi güzelliğinin anlatılması, fiziksel olarak hiçbir kusurunun olmaması; Deniz'in gerçek dünyayı ve insan için en önemli yaşam gerçeği olan parayı bu kadar önemsemeyip yaptığı müzikleri sır gibi saklaması; Özge'nin göz renginin betimlenmesi... Okurken içim bayıldı bir miktar açıkçası. Bir başka iç bayan konu şu: Kitaptaki karakterler istiyorlar ki herkes spiritüel olsun, ruhani yolculuk yapıp ruhu beslesin, düzendeki çarkları sorgulasın, kapitalist düzene alet olmasınlar bla bla bla... Ama kimse de demiyor ki bu insanların ev kirasını kim ödeyecek, faturalarını kim ödeyecek, karınlarını kim doyuracak? Herkesin ipi kuşağına denk olacak ki çark sorgulasın can sıkıntısından. Hatta kitabın başlarında Can Manay karakteri durakta otobüs bekleyen insanlara sisteme dahil olan zavallılar gibisinden bir ithamda bulunuyordu ileri gidip. Aynı şekilde Özge'nin ve Deniz'in de bu şekilde üstten bakışları ve düşünceleri bir hayli canımı sıktı. Duru'nun ise sırf Can Manay gibi birisi onu seviyor diye egosunun okşanması, nispeten yıpranmış bir ilişkide olduğu ve bunu kendine itiraf edemediğinden, Deniz'in salaklığı da sağolsun, adım adım Can Manay'a yaklaşması ve sonunda ona gitmesi çok da sürpriz olmadı açıkçası. Kitapta aklı başında hareket eden bir Bilge vardı diyebilirim. Yine aynı şekilde Göksel ve Ada çifti de merak ederek okuduğum ve sevdiğim karakterlerden oldu. Galiba Duru nefreti bizi ortak payda da buluşturdu...
Kısaca nefret edenlerin abarttığı kadar çöp, tapanların abarttığı kadar da kusursuz bir kitap değil. Kişisel gelişim kitabı hiç değil. Gayet roman. Ben severek ve bir sonraki bölümü merak ederek okudum. Yine aynı şekilde merak edenlere önerilir.
·
709 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.