Livaneli'nin Son Ada kitabından sonra okuduğum ikinci romanı hatta şaheseri oldu diyebilirim ki Son Ada bunun yanında çerez kalır. Kitaba bayıldımm, cidden muazzam bir kurgu. Adeta hikaye içinde hikaye anlatılmış. Her bir bölümü hayretler içerisinde okudum, kitap aldı başını gitti. Bugüne kadar neden okumamışım dediğim bir kitap oldu. Hele kitabın sonu beni şoklara uğrattı eminim hiçbir okur böyle bir son tahmin edemezdi. Bu yüzden Livaneli ortaya efsane bir roman çıkarmış diyorum daha nasıl anlatabilirim, önerebilirim bu kitabı size :)
Kitaba dair içerik paylaşmak istemiyorum. Hatta şimdi defterime kısaca bir sayfalık özet geçtim ama burda anlatmak istemiyorum. Çünkü ben de hiç araştırmadan birden aldım ve okudum bu kitabı.
Kitaptan en beğendiğim alıntı ise şu oldu:
Çünkü insan hiçbir umut beslemediği zaman durumu kabullenebiliyor ama kapkara bulutlar arasından iğne ucu kadar kendini gösteren bir güneş ışını belirince bütün dünyası o ışığa bağlı oluyor.
Eğer bu kitap elinizde mevcutsa, sakın bekletmeyin derim. Yok böyle bir kitap. Okuyun, okutturun o kadar :)
Bu arada Serenad'ı da okuyacağım günü iple çekiyorum, ama biraz bekleyelim şimdilik nasılsa Livaneli'yi yüksek dozda almış bulunmaktayım. İliklerime kadar işledi bu kitap :)
·
647 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.