Oğlumun öğretmeninin velilere tavsiye etmesiyle okudum bu kitabı. Çocukken Şeker Portakalı’ nı ben de göz yaşıyla bitirenlerdendim ama nedense devam kitabını okumamıştım. Şimdi bir veli gözüyle değerlendirdiğimde ergen bir çocuğun ruh dünyasının çok net aktarıldığını gördüm. Evet bence de sadece çocuklar değil çocuğu olanlar da okumalı bu kitabı. Piyanoyu ısrarla çalması istendiği için hiç sevmeyen Zeze piyanodan vazgeçmesi istendiğinde nasıl tutkuyla çalıyor aleti. Fakat ertesi gün piyanonun yerinde koskoca bir boşluğun olduğunu görüp çocuk kalbi nasıl kırılıyor… işte bu sekans ve diğerleri
anne babalara ne çok şey anlatıyor.