Acı Çikolata
Hayat seçimlerden ibarettir. Senin isteyerek seçtiklerin ve seçmek zorunda bırakıldığın
Seçmek zorunda oldukların içine sinmiyorsa ve istemiyorsan yol ne kadar zor olsa bile baş kaldırmak lazımdır. Gene de sonuç her zaman istediğimiz gibi olmaz.
Seçimlerimizin sonucunun istemediğimiz gibi olduğunu zamanla anlarız. Genelde doğruymuş denmez ama yanlışsa pişmanlık duyulur. Yanlışsa sorgulamalar başlar. Üzüntü hakim olur.
Tita’ nın seçim yapma gibi bir şansı yok. Son çocuk olmasından dolayı evlenemez. Annesine bakmak zorundadır.
Ama Tita bu durumun yanlış olduğunu bilir. Kendisi evlenmezse çocuğu olmazsa ona kim bakacaktır. Ya da evlense ve çocuğu olmazsa ona kim bakacaktır. Geleneğin saçmalığı karşında isyan etse de sevdiği adam durumu çabuk kabullendiği için Tita içinde kabulleniş başlar.
Bu yüzdendir Tita’ nın kitap boyunca Pedro ile evlenmesini veya birlikte olmasını hiç istemedim.
Belki çocukluğumdan beri duyduğum ve her seferinde ne kadar doğru diye düşündüğüm şu sözler beynimin bir köşesine kazındığı içindir.
“Sevgi neydi?? Sevgi iyilikti, dostluktu, sevgi emekti.”
Kitapta yer alan 12 bölüm boyunca gözyaşları kuruyup tuz oldu, gül kokusu yayılıp şehvet oldu. Gözyaşı dökülüp yapılan yemek acı verdi. Yazarın duyguyu vermek için kullandığı abartılı yöntem ilk başta garipsesem de okudukça asıl anlatılmak isteneni ne güzel de vermiş diye düşündüm.
Yalnızlığın insanların aç gözlü görünmemek için ziyafet sonrası tabakta tek başına kalan ceviz dolmasına benzetilmesi, aşkın kızgın yağa atılan hamur gibi hissettirmesi, mutluluğun ise içimizdeki kibrit ateşlerinden kaynaklandığı muhteşem benzetmeler daha da lezzetlendirmiş kitabı.
·
93 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.