“Eskiden sabahlara kadar uyumazdım da yine zamana aç kalırdım. Günün hiçbir ânı yaşamaya dönüşmüyordu sanki. Şimdi ise her dakika beni daha da güçlü kılıyor.”
Kaplumbağa Günlüğü, Russell Hoban’in şimdilik Türkçeye çevrilmiş tek eseri.
Yazarın masalımsı dünyasında adım adım ilerlerken ele aldığı yalnızlaşan bireyin dünyası ile bana çok sevdiğim Murakami kitaplarını anımsattı.
Birbirini tanımayan iki yalnız insanın günlüğünden okuyoruz hikayeyi. Birbirinden habersiz bu iki insanın Hayvanat Bahçesi Akvaryumu’nda yüzen kaplumbağaları okyanusa bırakmak tek takıntıları. Kaplumbağalar özgürleştiğinde kendi hayatlarının da anlam bulacağını düşünen kahramanlarımızın yolları bu amaç ile kesişiyor.
John Fowles, Kaplumbağa Günlüğü için masal türünün en iyi örneği demiş. Okurken metinde bir şeylerin eksikliğini hissetsem de kahramanların aforizma sayılacak iç seslerini, kaplumbağa metaforunun işlenişini, bireyin yalnızlaşması ve yabancılaşmasının anlatılışını oldukça felsefi buldum.
.
·
227 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.