Okuduğum en anlamlı kitaplardan biriydi. Gerçekten bakış açınızı değiştiren bir kitap. Herkesin okuması ve okutturması gereken bir kitap. O kadar güzel, o kadar duygusal bir kitap ki…
Petey gerçekten çok güçlü bir karakter ve hangi şartlar altında olursa olsun yaşama sevincinden asla vazgeçmiyor.
“ Onu bu kadar özel yapan nedir?”
“İnanılmaz yaşam sevinci her ne kadar hayat ona iyi davranmamış olsa da.”
Kitapta yanlış tedavi sonucu zihinsel engelli kabul edilen Petey Corbin’in hayatının belirli bölümleri üçüncü tekil şahıs anlatımıyla anlatılıyor. Petey, zihinsel engelli olarak kabul edildiği için hayatının büyük bir bölümünü Warm Springs akıl hastanesinde geçirmiştir ve orada edindiği birçok arkadaşını da bir süre sonra kaybetmiştir. Düşünsenize her edindiğiniz güzel arkadaşlıklar bir süre sonra bitiyor…
“Önce Esteban vardı. Sonra fareler gelmişti. Ardından Joe ve Cassie… Sonra Owen gitti. En son da Calvin’i kaybetti. Yine mutlu olacaktı ama o günden sonra ne kadar zor olursa olsun kimseyi sevmeyecekti. Bu son üzülüşü olacaktı…”
Ardından yanlış teşhis konulduğu anlaşılan Petey, huzurevine gönderilir. Her ne kadar artık hiç kimseyi sevmeyecek olmasına karar vermiş olsa da Petey orada Travor’la tanışır ve mutluluğu yeniden tadar. Kitabın son bölümleri gerçekten çok duygusaldı.
Petey gerçekten bunlardan çok daha iyisini hak ediyordu ama o yine de kendini bir şekilde mutlu etmeyi başarıyordu…
Ah Petey… Petey