Livaneli'nin okumuş olduğum her kitabına ayrı bir hayranlık duyuyorum. Kullandığı cümle yapısı o kadar naif ve hoş ki, okurken tabiri caizse su gibi akıp gidiyor. Kitabın sonunu okuduğumda olayı anlamak için bir kaç sayfa önceye gidip tekrar okuma gereği duydum ve sonunda kendimi elimle ağzımı kapatırken buldum (abartısız) :)