Sabahattin Ali'nin okumuş olduğum son kitabı olmasından kaynaklı mıdır bilmem, romanda aradığımı bulamadım. Sabahattin Ali’nin diğer romanlarında da en dikkate değer hususu olan "aşk" temi bu romanda da tüyleri diken diken edecek seviyedeydi.
Romanda kahraman Yusuf'un hayata karşı durgunluğu ve tepkisizliği sanki romanın tamamına sinmiş gibiydi. Ancak dilinin akıcı olması sebebiyle o durağanlık kırılmıştı.Kuyucak'ın Yusuf'u bana Yaşar Kemal'in İnce Memed'ini anımsattı. Romanı okurken yer yer İnce Memed'i düşleyip çokça benzerlikler gördüm. Ancak bu romanın başlarından ortalarına kadar devam ettikten sonra sonuna doğru kırılarak işte Sabahattin Ali dili diyebileceğim bir tarz ile beni uğurladı.
Romana Kübra'nın tekrar dahil edilmesini, başka bir sonu tasavvur ederken roman bir anda sona erdi. Bu kadar olağan ve gayretsiz bir şekilde sonlanması aradığımı bulamamama sebebiyet vermiş olabilir.Ancak roman baştan sona,her şeyi ile içinde Sabahattin Ali huzurunu hissettiğim bir romandı...
·
55 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.