Kısa bir öyküydü, biraz durağan, ama asıl parmak basılmak istenilen nokta, kitabın son sayfalarında kalbime dokundu " yalnızlık"
Belki kitabın yazılışının üzerinden 1 asır geçti, ama senaryo hâlâ aynı "insanlar artık sizi kullanamadığında değiştiğinizi söylerler" bir kimseye faydanız dokunmuyorsa o kimse için öneminizde yoktur. Aksini idda etmeyin, bir anne-çocuk ilişkisi bile böyledir. Bebek mama ve bakım ister, anne ise bebeği ve verdiği sıcak sevgiyi, belkide sevgi bile bir menfaat ürünüdür. Beynimizin oyanlanmak ve mutlu olmak, değer görmek, sıcak hissetmek için uydurduğu bir güdü. Yazdıkça kafam açılıyor burada kesiyorum
·
700 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Sonucu ne kadar güzel bağlamışsınız..Nacizane okumanızın sonraki aşamalarında esmaul hüsna eserleri okumanızı tavsiye ederim. Özellikle vedud ismi serifini ve insanlar üzerinde bu esmaların nasıl tecelli ettiğini:)masallah çok güzel bağlantı kurmuşsunuz çünkü 🌼
Kafka'nın kendi hayatını bir böceğe benzeterek çok güzel anlattığını düşünüyorum... Yani kendisini bir böcek üzerinden çoğu kişinin böyle anlatabileceğini düşünmüyorum. Cidden kısa ama ustalık eseri denilecek bir eser
Esma cansu kaya
Gönderi Sahibi
Katılıyorum, zaten hayatı anlatılırken ailesinin yazarlığa bakış açısının pek iyi olmadığı ve kitabı yazarken mental olarak pek iyi olmadığı belirtiliyor yazarın. Bir ip ucu da avukatlık yaparak para kazanıp, ailesini iyi şekilde yaşatırken, herşeyin güzel olduğunu, fakat istediği şeyin üzerine gidip, yazarlığa yönelip, maddi yönden ailesini ihmal ettiğinde onu bir böcek gibi işe yaramaz ve gereksiz gördüklerini düşündürüyor bana.