Osman...
Aslında o kadar büyük bir heyecan ve istekle okumaya başladım ki seni. Yeşil Peri Gecesi'nden sonra anlattıklarınla içime su serpeceksin sandım. Sana olan kızgınlığımı söndüreceksin diye umut ettim. Bir önceki kitaptan kafamda kalan soruların cevaplarını açıklayacaksın diye düşündüm. Ama bunların hiç birini yapmadın!
Bir umutla başladığım okuma serüvenim, inanılmaz bir hayal kırıklığı ile bitti.
Kitap bitince ne kızgınlığım geçti, ne de sana olan acıma hissim.
Hakkını yememek lazım. Ayfer Tunç inanılmaz bir karakter analizi sunmuş kitapta. Zaten kalemini de çok seviyorum Tunç'un. İkili bir anlatım tarzını kullanması da kitabın akıcılığını canlı tutmuş. Ama bir önceki kitaptaki gibi ne betimlemeler var bu kitapta, ne de o kitaptaki gibi olay örgüsü.
Kısaca sevemedim bu kitabı! Belki Yeşil Peri Gecesi'ni bu kadar çok sevmeseydim, Osman'a bir şans verebilirdim ama o da belki.
Ben sevemedim ama yine de mutlaka okuyun ve Osman'la bir tanışın derim. Yeşil Peri Gecesi'ni ise mutlaka mutlaka okuyun. Hatta hemen şimdi alıp okuyun.
·
189 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.