Puan vermedi·160 syf.··
Beğendi
·2021 37. kitabı
·32 saatte okudu
·Okunma: 29 Eylül 2021 20:14
Ah, bu kitap!..
Ne kadar iç parçalayıcı, ağlatıcı, insanın içinde kendini bulduğu bir kitap!..
Bu Livaneli'nin ilk okuduğum kitabı. Çok beğendim desem az kalır, harikaydı.
Bazı yerlerinde, ağladım,bazılarında ufak tebessümler :), bazı yerlerinde de o anıların sanki aynısını yaşamış gibi hissettim ve yine bazı yerlerinde de kendimi buldum desem yalan olmaz...
Kitabı okuduktan sonra kendimi çok garip hissettim, çok hafif, sanki tüm dertlerimi unutmuş, benim dertlerim dert değilmiş gibi hissettim.
Kim bilir ben saçma şeyler için üzülürken bazıları işkence görüyordu, bazıları çok kötü şeylere maruz kalıyor, belki bazıları da satılıyordu...
İnsanların her şeyi elinden alındığında tek onuru kalır ellerinde, gururu.
Biz bazen bazı insanlara acırken onlara iyilikler yaptığımızı sanıyoruz, ama öyle değil. Biz orda, ona kendisinin nasıl bir durumda olduğunu, onunla aramızda ne kadar fark olduğunu hatırlatmış oluruz (!).
Biz onlara iyilik yaptığımızı sanarken, onlara acının acısını tekrar hatırlatıyoruz.
Yaptığımız tek şey bu.
Livaneli'nin de dediği gibi, "merhamet zulmün merhemi olamaz".
İnsanlar ne garip hayvanlardır!
İnsanlar en üstün varlık olarak yaratıldı ama en aşağılık yaratıklar oldular. Zulmü, ateş etmeyi, öldürmeyi, her türlü kötülüğü bize bitkiler veya hayvanlar öğretmedi.
Ah, ne aşağılık yaratık böyle insanoğlu(!)
Önce insan olmayı öğrenip, sonra insanca davranmalıyız. Bazılarımız insan yerine bile konulmuyor, ne acı!
İnsanları yıpratmayalım, acımak iyilik değildir,..
Bazılarımızın da son sözü Nergis gibi "Ben bir insandım abla!.."olmasın...
Kitabı eğer okumamışsan sevgili okuyucu, mutlaka okumaya başlamalısın...
Iyi okumalar, sevgiyle, mutlulukla, biraz da kitapla kalın, kendinize çoooook iyi bakın...
Kitabı en kısa sürede okumanız dileğiyle...
··
68 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.