Tarihi Hoşça Kal Lokantası - Şermin YAŞAREdebiyat
"Kaybetmek bizim işimizdir."
Geçtiğimiz aylarda zoom üzerinden tanıma fırsatı bulmuştum Şermin Yaşar'ı. İlk okuduğum eseri de "Dedemin Bakkalı" olmuştu. Etkinlik kitabı başlamadan önce ne okusam derken çarptı kitap gözüme. Ve üstündeki o iddialı cümle "Tamam, neyle ilgili olursa olsun bu kitabı okuyacağım, en kötü yarıda bırakır etkinlik kitabıma gecerim." dedim. Ama bırakabilmek ne mümkün... Kapağından beni kendine çeken kitap son cümlesine kadar bir daha bırakmadı.
Farklı öyküler var içinde. Üç beş sayfalık ama o kadarcık hacimle dünyanın derdini sırtınıza yükleyecek, hayatınızı film şeridi gibi gözlerinizin önünden geçirecek öyküler. Her biri bir roman olabilecek yoğunlukta öyküler. Bir kahramanda bulmasanız kendinizi başka bir kahramanda buluyor, onunla çocukluğunuza gidiyor, onunla anne özlemi, onunla baba yokluğu çekiyorsunuz. Yalnız değilseniz onunla yalnızlaşıyor, yalnızsanız içinizden bir parça koparak okuyorsunuz. Hassas kaplerin okurken zorlanacağı bir eser. Benim yüreğim yoruldu, siz anlayın.
Kendimi tarihi hoşça kal lokantasında buldum, kaybedenler ile birlikte kaybettim, olsun hırkasını sırtıma giydim, hacanne ile sevdalık çektim, onuncu yılla annemi kaybettim. Onlarla tükendim. Eserdeki tabirle: "İlla bir şey oldum diyeceksek, diyebilirim ki fena halde tükendim."
Öyle cümleler var ki içinde okumadan duysanız yine tutar sizi düşündürür. Okurken bu eseri mutlaka okuyacağını ifade eden siz değerli okurlardan mesajlar aldım.
"Evimizin kapısını kim o demeden açmayacak kadar temkinli ama her "benim" diyene kapıyı açacak kadar da saf bir milletin evlatlarıydık."
"Yeni arkadaşlıklar kuramıyor, uyuyamıyor, yemek yiyemiyor, tutunamıyordum."
"İnsanlar küçülür, küçülür, küçülür ve en sonunda görünmez olurlar."
"Nasıl bir hayatsa insanların yaşadığı, yaşlanınca öldüklerini sanıyorlar oysa ölerek yaşlanıyorlar."
"Çekip gitmeyi özgürlük sanıyorsunuz."
Ve en sevdiğim alıntı ile incelememe son verecek olursam:
"Hani halının üzerine bir koltuk koyarsın, yıllar sonra o koltuğu kaldırdığında bir daha düzelmeyecek olan bir çukur kalır ya halıda. Ben o koltuktum onun hayatında."
Olurda duygusal bir dert ortağı ararsınız. Eser, biçilmiş bir kaftan. Ama yine de bir anda okuyup o tüm duygu yükünü sırtınıza yüklemeyin derim. Hassas kaplerin dikkatle okuması dileğiyle...
··
3.432 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ben de okudum ve yorumladım.
#kitapseverlertakiplesiyor
#dogavekitap #dogavekitapankara
dogavekitap.wordpress.com/2022/03/23/tari...
