Tarihte ‘Sanatı’ ilk defa araştıran ve belki de aynı zamanda ilk defa da eleştiren Poetika, Politika eseriyle karıştırılmamalıdır. Kendim de karıştırdığım için söylüyorum. Bir yandan gerçekçilik ele alınırken diğer yandan da hayal gücü öne çıkarılır. Şiire yönelik epey bilgi içermesinden dolayı da tarihsel önemi büyüktür.
Platon ile karşılaştırma yaptığı mesele benim gözümde efsanedir. Şöyle ki birisini çok seversiniz diyelim. Bilhassa erkeklerin başına gelir ama hanım kardeşlerimiz de bu konuda tecrübelidir bence. Zannederiz ki dünyadaki bütün erkekler bizim sevdiğimiz kadına aşık. Biz kendi aramızda bunu yaşayanlara geçmiş olsun deriz çünkü bu aşkın kıymeti bilinmez ya neyse zaten hangi sevenin kıymeti bilinmiş değil mi?
İşte bu sevginin özelinde aslında karşıdaki güzel değil, onu güzelleştiren bizim sevgimizdir. Sanatta da güzel olan sanatın var olmasıdır. Sanat var olduğu için güzellik de var. Tek başına güzellik ne anlam ifade eder ki? Taş da tek başına çok güzel olabilir ama bir tabloda onu güzelleştiren, milyon dolarlara satıyor.
Tabii ki karşıt eleştiriler de sunabiliriz ama ne gerek var diyorum ben buna. Bunun yerine güzel olanı alma, yeni bilgiler öğrenme tarafındayım. Aslında bu da şiir sanatını Aristo’ya göre ortaya çıkaran iki nedenden ilki, insanın öğrenmeden aldığı haz, kapsamına giriyor da neyse.
Hepimize iyi okumalar dilerim..
·
205 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.