Ah Monica. Neler yaptın.
8 kitap boyunca bize Gregor’u azar azar gösterip, ona aşık edip bir kitapta nasıl ondan bu kadar nefret ettirebildin? Sadece soruyorum.
Kitabı alıp götüren ve sadece onun için devam edebildiğim karakter tabii ki Cate oldu.
O kadar harika biriydi ve tam olarak ne düşündüysem ne hissettiysem bire bir aynılarını hissetti ki, Gregor’la resmen harcanmış gibi hissettim.
Son 100 sayfa ciddi anlamda okuması ölüm gibiydi. Bir insan sevdiği kadına inanmamakta nasıl bu kadar ısrar edebilir ve kafasında nasıl olayları kurgulayabilir.
En fazla merak ettiğim karakterlerden biri Gregor’ken beklentilerimi yüksek tutmuşum belli ki. Çünkü asla bizim tanıdığımız adam bu değil. Böyle yazılmamalıydı
Keşke aklımdan bu kitaptaki Gregor’u silsem ve önceki anılarım kalsaydı.
Kadın karakterimiz de o kadar iyiydi ve o kadar benim sevdiğim türdendi ki resmen bu kurguya bu yaşadığı olaylara içim acıdı. Resmen harcanmış.
İki karakter de öyle.
Puanımı sadece kadın karakterimiz Cate için veriyorum yoksa yerlerde olurdu.