“Kentler, öldürülüp de sonra yaşamak için işlerini ayarlayan insanlarla dolu.”
Kimlik karmaşasının, çatışmasının izleğinde -miş gibi yapmanın, maskelerin toplum tarafından kabul görmesini eleştiriyor Emile Ajar #yalanroman da. İronik, Ajar adıyla yazdıkları Romain Gary adıyla yazdıklarından daha çok sevilmiş.
#romaingary kendisini tekrar etmekle eleştiriliyor ve Emile Ajar kimliğiyle yazmaya başlıyor. Fransa’da bir yazara sadece bir kez verilen Goncourt Ödülünü tekrar kazanıyor ve eleştirmenlerin dikkatini Ajar-Gary benzerlikleri çekiyor. O da Ajar kimliğine bürünmeye yeğeni Paul Pavlowitch’i ikna ediyor.
Yalan-Roman bu konu üzerine bir kurmaca. Anlatıcı Paul Pavlowitch nasıl #emileajar olarak yazmaya karar verdiğini anlatıyor bir nevrotiğin hezeyanlarında. Tanrı-Baba imgesiyle sorununu Macout Dayı karakteriyle veriyor. O da kurgudaki Romain Gary :)) Tam bir -mış gibi yapma durumu, hepsi Gary.
Ajar olayı Gary’in intihar mektubuyla ortaya çıkıyor. İntihar mektubunun son iki cümlesi: “Çok eğlendim, teşekkür ederim. Hoşçakalın.”
Ajar - Gary arasında benzerlikler var özellikle ‘piton’ dikkat çekici. Deri değiştirmek ve kimlik değiştirmek vurgusu olabilir diye düşünüyorum. Ajar çağın sorunlarını eleştirilerini alayın arasında veriyor, çelişkili yalan ifadeler arasında çağın acımasızlığı. Komiğin verdiği dehşet çarpıcı. Gary ise dehşetin içinde komikliği kullanıyor. İki versiyonundan birer kitap okuduğum için genelleme yapmak için erken, diğer kitaplarını da okuduğumda :)) Gary sadece yazar olarak değil, düşünce biçimi duruşu ile de beni etkiliyor. Seviyorum. Söylememe gerek var mı? Bence en azından bir kitabı okunmalı zaten sonra uzaklaşmıyor insan:)
·
887 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.