Bir çoğumuz Kafka'nın bu eserini okumuştur. Kitap Kafka'nın imkansız aşkı Milena'yla olan mektuplaşmalarından oluşuyor.
Kitabın bende uyandırdığı hislerden bahsedeceğim biraz.
Başlarda umut dolu hissettiğim bu kitap sonlara doğru geldiğimde içimde bir burukluğa sebep oldu ve umudun ardından umutsuzluğa sürüklendiğimi hissettim.
Kafka, umut dolu mektuplarından sonra aşkına kavuşacağına olan inancını yitiriyor.
O umut dolu adam gidiyor yerini yıkık dökük bir adama bırakıyor. 'Ne olursun yaz, mektupların beni hayata bağlıyor.' diyerek başladığı mektubu 'yalvarırım yazma bana' diyerek bitiriyor. Her mektubunda biraz daha tükeniyor ve aşk yerini acıya bırakıyor.
·
575 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.