Kitaba verilebilecek en güzel ismi vermiş Zweig. Sadece korku anlatılıyor kitapta, hatta sinir bozucu bir korku. Son sayfalardaki gelişmenin ardından Irene kadar sinirlerimin yıprandığını hissettim ben de, böyle bitmesini beklemiyordum.
Yalnızca temasıyla değerlendirecek olursam başarılıydı, korkunun getirdiği tedirginlik, öfke, utanç, isteksizlik, bunalım, depresyon... Bu soyut kavramları en net haliyle göstermiş yazar.