Öykülerine gayet olağan şekilde başlayıp muzır ve beklenmedik şekilde devam etme tarzını benimsemiş bir yazar Etgar Keret. "Yahudi mizahı" denen bir olgu var. Kendisiyle, ırkı ile ya da bağlı bulunduğu tabu olan konularda dalga geçebildiği sürece tüm o gruba ait kişilerle dalga geçebilen, kısaca agresif mizaha dönüşen bir tür. Etgar Keret ise, bir öyküsünde gerçekten bir çocuğun gözünden bakabiliyorken, hemen sonraki öyküsünde bir sapığın bakış açısına döndürebiliyor rahatlıkla. Dili oldukça keyifli. Bunda Avi Pardo'nun da büyük katkısı var tabii. Her öykünün sonunda yer alan mailleşme muhabbetini oldukça yaratıcı buldum. Son olarak kitabın kapağını kim tasarladıysa içeriğini bilmeden yapıyor olsa gerek. Etgar Keret'in Türkiye basımları tasarımları oldukça kötü. Hiç buna takılmam normalde ama bene gözden geçirmeliler. Ahmet Batman kitabı gibi durmasına gerek yok bu derecedeki bir yazarın kitaplarının.
·
152 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.