Gönderi

9/10
·80 syf.··
2021 39. kitabı
·
4 saatte okudu
·
Okunma: 09 Ekim 2021 23:42
“Açlık, tanrısını alkışlıyor Korku, tanrısını Ölüm, tanrısını... İnsan döne döne bir kötülükte kayboluyor. Kalbimizde boğucu bir kalabalık Aklımızda umutsuz sözlerin acısı Baktığımız kadar bir sokak dışarıda Bir soğuk, bir üzgün, bir yalnız resim Kapanır durur üstümüze bütün uzaklar. İçimizdeki boşluğa tutunarak umut etmeye çalışıyoruz: Bizim rüyalarımız olmadan dünya güzel olamaz Bizim şarkılarımız olmadan insan sevmeyi bilemez Bizim merhametimiz olmadan tanrı kimseyi bağışlayamaz Bizim dudaklarımız gülmeden çocuklarımız çiçek açamaz. Bir çürümenin ortasında Utancımıza tutunmuş İyi şeyler düşünerek Yaşamaya çalışıyoruz.” Bu şiiri ilk Mazlum Çimen okudu. Dünyanın en güzel kalbiyle döndü. "Ben sana ne deyim. Boşuna söylemiyorum insanlara, Şükrü, yüreğimin kalemi. Kanımı mürekkep olarak kullanıyor.” Dipnotunu düşüyor kitap. Kendi sesinden dinlemek nasip oldu geçenlerde. Şiiri okumadan önce de esprili bir dille anlattı arkadaşıyla yaşamış olduğu bu anıyı. Mazlum Çimen’e tüm hücrelerinizle katılıyorsunuz şiiri kendi sesinden de dinleyince. En sevdiğim yazarı sonunda görme mutluluğu ve heyecanı, Van’ın usul usul kendini güze bırakıyor olması sonucu iyiden iyiye hissettiren ikindi sonrası soğuğu bir yana; ortamdaki edebi, entelektüel ve duygusal yoğunluk da eklenince tam anlamıyla ruhsal ve bedensel bir şölendi Üstadın gelişi. Tasavvur edin, imzanızı almış sohbetinizi etmişsiniz. Akşam tatlı tatlı rüzgar eserken bir ağacın altına kurulmuş loş ışık altında yeni çıkardığı kitabından şiirler okuyup hüzünlenen, sık sık gözleri dolan Şükrü Erbaş’ı en önde, başınızı kendi Ömür Hanımınızın omzuna yaslayarak dinliyorsunuz… Velhasıl, yeni kitabını imzadan bir kaç dakika önce edindim ve üzerinden çok geçmeden okumak istedim. Arada bir ruhu Erbaş kalemiyle beslemek benim en sevdiğim şey. Bu kitapta da yine dağıldık, hüzünlendik, sinirlendik, hak verdik, çok sevdik… Söyleşide söylemiş olduğu şey bir türlü çıkmıyor aklımdan o günden beri. “Ömür Hanım’ı yazmadığım tek şiirim olursa bu hayatı hak etmiyorum demektir. İçinde onun olmadığı tek şiirim olmayacak.” Acından öpüyorum Üstadım. Sen hep yaz, hep söyle.
Şiir
İnsan Bir Eksik SözdürŞükrü Erbaş · Kırmızı Kedi Yayınevi · 20213,616 okunma
·
209 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.