Kitap başta bana çok sâkin geldi öyle de ilerler diye umdum açıkçası ancak beklediğim gibi olmadı.Belki de benim için hüznün yumak yumak içremde oturduğu bir demde okumak yanlış bir tercih oldu,bundan sebep de olabilir bilemiyorum.Kuşkusuz kusursuz tek kitap bizim için Yaradan'ın kelâmıdır.Bu hakikat dahilinde ciddi sıkıntılar ihtiva etmediği müddetçe her çiçekten bal almak ve onu sadra şifa bir kalıba dökmek güzeldir.Rabbim o marifette kılsın.
Uyarım: Bir müslüman olarak kitabı okurken psikolojik açıdan yapılan değerlendirmelere de bu esasa göre baktım.Mesela kitapta intihar etmenin de hayatını yaşayan insanlar için gayet olağan bir “tercih meselesi” olduğu ifade ediliyordu.Oysa bizim inancımızda hayatı veren Allah'tır ve o cânın Mâliki de O'dur.Yalnızca o cânı sana bahşeden kudret senden almaya mâliktir.
Kendime notum; duygularının esiri olma.Başkalarına duyduğun şefkat, merhamet ve empati seni yıpratacak,nefsine zulmedecek raddeye varmasın.Çünkü nefsin dahi sende hakkı vardır.Hak teâlâ bundan hesaba çeker aman ha dikkat!
(İncelemeden ziyade başka bişey oldu gibi ama yine de duracak şimdilik sanırım.)
Kitabın içeriği daha çok psikolojik rahatsızlıklar ve buna dair çözümlemeleri ele alıyor.Mutluluk kavramı ve ona yüklediğimiz anlam ve bu yönde şekillenen hayat algımız, melankoli ve depresyon gibi kavramları...